ข้อแตกต่างระหว่างระบบกฎหมายคอมมอน ลอว์ และ ซีวิล ลอว์

1. ที่มาของกฎหมาย
          ระบบกฎหมาย คอมมอน ลอว์ มีที่มาจากจารีตประเพณี คำพิพากษาของศาลก็ถือว่าเป็นที่มาของกฎหมาย เพราะคำพิพากษาของศาลที่ตัดสินคดีต่าง ๆ ถือเป็นบรรทัดฐาน ที่ศาลต้องยึดถือเมื่อมีกรณีอย่างเดียวกันเกิดขึ้น นอกจากนี้ หลักความยุติธรรมก็ถือได้ว่าเป็นที่มาของกฎหมายที่ศาลนำมาใช้ให้เกิดความเสมอภาค และกฎหมายลายลักษณ์อักษรที่บัญญัติโดยรัฐสภาอังกฤษ
          ระบบกฎหมาย ซีวิล ลอว์ ส่วนมากเป็นกฎหมายลายลักษณ์อักษร ในบางกรณีก็มีที่มาจากจารีตประเพณี
2. วิธีพิจารณาคดี
          ระบบกฎหมาย คอมมอน ลอว์ มีลูกขุนทำหน้าที่วินิจฉัยชี้ขาดปัญหาข้อเท็จจริง ส่วนผู้พิพากษาจะทำหน้าที่วางหลักกฎหมายและชี้ขาดปัญหาข้อกฎหมาย เป็นการพิจารณาคดีระบบปรปักษ์
          ระบบกฎหมาย ซีวิล ลอว์ ไม่มีลูกขุน ผู้พิพากษาทำหน้าที่วินิจฉัยชี้ขาดปัญญาข้อเท็จจริงและปัญหากฎหมายใช้ระบบเสาะหาข้อเท็จจริง หรือระบบไต่สวน และระบบกล่าวหาที่คล้ายครึงกับระบบปรปักษ์
3. การจำแนกประเภทกฎหมาย
          ระบบกฎหมาย คอมมอน ลอว์ ไม่นิยมแบ่งแยกประเภทกฎหมายออกเป็นประเภทต่าง ๆ แต่มีการแบ่งเป็นกฎหมาย คอมมอน ลอว์ และหลักความยุติธรรม ศาลเป็นระบบศาลเดี่ยวคือมีศาลยุติธรรมเพียงศาลเดียว
          ระบบกฎหมาย ซีวิล ลอว์ แยกประเภทกฎหมายออกเป็น กฎหมายเอกชน และกฎหมายมหาชน ดังนั้นข้อพิพาทระหว่างราษฎรกับเจ้าพนักงานฝ่ายปกครองจะขึ้นศาลปกครอง คดีทั่วไปขึ้นศาลยุติธรรม เป็นระบบศาลคู่
4. ผลของคำพิพากษา
          ระบบกฎหมาย คอมมอน ลอว์ เมื่อศาลได้พิพากษาและกำหนดแบบอย่างอันเป็นหลักเกณฑ์ทั่วไป ซึ่งถือได้ว่าเป็นกฎหมายแล้วศาลต่อ ๆ มาต้องผูกพันที่จะพิพากษาไปในแนวทางเดียวกัน
          ระบบกฎหมาย ซีวิล ลอว์ คำนึงถึงตัวบทเป็นสำคัญ เมื่อศาลได้มีคำพิพากษาไปแล้วคำพิพากษาของศาลไม่ถือเป็นบรรทัดฐาน ศาลต่อมาไม่จำเป็นต้องพิจารณาไปในทางเดียวกัน
5. การศึกษากฎหมาย
          ระบบกฎหมาย คอมมอน ลอว์ ศึกษาจากคำพิพากษาที่ศาลได้ตัดสินไว้เป็นบรรทัดฐาน
          ระบบกฎหมาย ซีวิล ลอว์ ศึกษาจากตัวบทกฎหมาย

ขอขอบคุณข้อมูลจาก
http://alismagi.wordpress.com/2011/05/30/%E0%B8%AA%E0%B8%A3%E0%B8%B8%E0%B8%9B%E0%B8%A2%E0%B9%88%E0%B8%AD-%E0%B8%A7%E0%B8%B4%E0%B8%8A%E0%B8%B2-lw103-commoncivil/

ความแตกต่างของกม.มหาชนและเอกชน

  กฎหมายมหาชน คือ กฎหมายที่กำหนดสถานะและความสัมพันธ์ระหว่างรัฐกับเอกชน หรือ ระหว่างรัฐด้วยกันในฐานะที่รัฐมีอำนาจเหนือกว่าเอกชนโดยที่รัฐเป็นผู้ใช้ อำนาจปกครอง (รัฐกับรัฐ ,รัฐกับราษฎร ,,,รัฐมีฐานะเหนือกว่า)

กฎหมายเอกชน คือ กฎหมายที่กำหนดสถานะและความสัมพันธ์ระหว่าง เอกชนกับเอกชนในฐานะที่เอกชนมีความเท่าเทียมกันและต่างเป็นผู้อยู่ภายใต้ อำนาจปกครองของรัฐ (ราษฎรกับราษฎร ,,,ฐานะเท่าเทียมกัน)

กฎหมาย มหาชนกับกฎหมายเอกชนจึงแตกต่างกันในข้อสำคัญคือ กฎหมายมหาชนนั้นตั้งอยู่บนพื้นฐานของความไม่เท่าเทียมกันระหว่างรัฐและผู้ ปกครองกับพลเมือง ส่วนกฎหมายเอกชนนั้น จะตั้งอยู่บนพื้นฐานของความเท่าเทียมกันและบนพื้นฐานของ "หลักความศักดิ์สิทธิ์แห่งเจตนา" หรือบนพื้นฐานของความเป็น"อิสระของการแสดงเจตนา" โดยจะอธิบายถึงความแตกต่างระหว่างกฎหมายมหาชนกับกฎหมายเอกชน ทั้ง 6 ประการ ได้ดังนี้
ด้านองค์กรหรือตัวบุคคลที่เข้าไปมีนิติสัมพันธ์
ด้านเนื้อหาและความมุ่งหมาย (วัตถุประสงค์)
ด้านรูปแบบของนิติสัมพันธ์
ด้านนิติวิธี
ด้านนิติปรัชญา
ด้านเขตอำนาจศาล


1. ด้านองค์กรหรือตัวบุคคลที่เข้าไปมีนิติสัมพันธ์ กล่าวคือ
กฎหมายมหาชน องค์การหรือบุคคลที่เข้าไปมีนิติสัมพันธ์ คือ "รัฐ หน่วยงานของรัฐหรือเจ้าหน้าที่ของรัฐฝ่ายหนึ่ง" กับเอกชนฝ่ายหนึ่ง
แต่กรณีของกฎหมายเอกชน ตัวบุคคลที่เข้าไปทำนิติสัมพันธ์คือ "เอกชนกับเอกชน"


2. ด้านเนื้อหาและความมุ่งหมาย (วัตถุประสงค์)
กฎหมายมหาชนมีจุดมุ่งหมายเพื่อสาธารณะประโยชน์และการให้บริการสาธารณะ โดยไม่ได้มุ่งหวังในเรื่องกำไร
แต่ กรณีของกฎหมายเอกชนนั้น มีจุดมุ่งหมายเพื่อประโยชน์ของเอกชนแต่ละคน (แต่บางกรณีซึ่งเป็นข้อยกเว้น เอกชนก็อาจทำเพื่อประโยชน์ส่วนรวมได้ เช่น นักจิตอาสา การตั้งมูลนิธิหรือสมาคมเพื่อการกุศล เป็นต้น)


3. ด้านรูปแบบของนิติสัมพันธ์
กฎหมาย มหาชนมีลักษณะเป็น "การบังคับและหลีกเลี่ยงไม่ได้" ออกมาเป็นรูปคำสั่งหรือข้อห้ามที่เรียกว่า "การกระทำฝ่ายเดียว" กล่าวคือ เป็นการกระทำซึ่งฝ่ายหนึ่งสามารถกำหนดหน้าที่ทางกฎหมายให้กับอีกฝ่ายหนึ่ง โดยที่ฝ่ายหลังไม่ได้ตกลงยินยอมด้วย เช่น การออกกฎหมายให้ประชาชนเสียภาษี เป็นต้น
ส่วนกฎหมายเอกชนนั้น ตั้งอยู่บนพื้นฐานของความเป็น "อิสระในการแสดงเจตนา" มีความเสมอภาคและเสรีภาพในการทำสัญญา คู่สัญญาฝ่ายหนึ่งจะบังคับอีกฝ่ายหนึ่งไม่ได้


4. ด้านนิติวิธี
นิติวิธีของกฎหมายมหาชนจะไม่นำหลักกฎหมายเอกชนมาใช้กับปัญหาที่เกิดขึ้นตามกฎหมายมหาชน แต่จะสร้างหลักของกฎหมายมหาชนขึ้นมาใช้เอง
ส่วนนิติวิธีทางกฎหมายเอกชนนั้น จะเน้นเรื่องความสัมพันธ์ระหว่างเอกชนและมุ่งรักษาประโยชน์ของเอกชนด้วยกัน


5. ด้านนิติปรัชญา
นิติปรัชญากฎหมายมหาชนนั้น มุ่งประสานประโยชน์สาธารณะกับการคุ้มครองสิทธิเสรีภาพส่วนบุคคล
แต่นิติปรัชญากฎหมายเอกชนเน้นความยุติธรรมที่เท่าเทียมกัน และอยู่บนเสรีภาพความสมัครใจของคู่กรณี


6. ด้านเขตอำนาจศาล
ปัญหา ทางกฎหมายมหาชนจะขึ้นสู่ศาลพิเศษ ได้แก่ ศาลปกครอง ศาลรัฐธรรมนูญ วิธีพิจารณาคดีจะใช้"ระบบไต่สวน" ผู้พิพากษาจะสืบหาข้อเท็จจริงและพยานหลักฐานด้วยตนเอง
ส่วนปัญหาตาม กฎหมายเอกชนนั้นขึ้นศาลยุติธรรม ได้แก่ ศาลแพ่ง ศาลอาญา วิธีพิจารณาคดีจะใช้"ระบบกล่าวหา" คือ ผู้เป็นคู่กรณีจะต้องนำพยานหลักฐานมาสืบพิสูจน์ข้อกล่าวหาของตนเอง

ข้อขอบคุณข้อมูลจาก
http://desolation.exteen.com/20120124/lw101

ครอบครองปรปักปักษ์ที่ดินมรดกได้หรือไม่

         1. ก่อนที่แม่จะเสียได้บอกว่าจะโอนที่ดินให้ลูกทุกคนในส่วนที่เท่าๆ กัน...แต่แม่ได้โอนให้แก่ลูกคนสุดท้องเพียงคนเดียว  หลังจากนั้น..แม่เสีย..ลูกคนอื่นๆก็มาอยู่ในที่ดินนี้...แต่คนสุดท้ายไม่ได้อยู่..จนเลยระยะเวลาเป็น 10  กว่าปีแล้ว...ในส่วนนี้จะฟ้องครอบครองปรปักษ์ได้หรือไม่ครับ..และต้องทำอย่างไร..กรณี ข้ออ้างที่ว่า เป็นพี่น้องกันเลยปล่อยให้ทำประโยชน์ในที่ดิน จะอ้างได้ไหม..
คำแนะนำทนายคลายทุกข์
          การครอบครองปรปักษ์ ตาม ป.พ.พ. มาตรา 1382  นั้น  จะต้องเป็นกรณีที่ได้ครอบครองทรัพย์สินของผู้อื่นไว้โดยความสงบและโดยเปิดเผยด้วยเจตนาเป็นเจ้าของ  ถ้าเป็นอสังหาริมทรัพย์ได้ครอบครองติดต่อกันเป็นเวลา 10 ปี  บุคคลผู้ครอบครองนั้นย่อมได้กรรมสิทธิ์ในอสังหาริมทรัพย์นั้น
          เมื่อที่ดินดังกล่าวเป็นอสังหาริมทรัพย์และเป็นทรัพย์สินของน้องคนสุดท้อง  ซึ่งน้องนั้นไม่ได้อยู่ในที่ดินนั้น  ซึ่งเมื่อลูกคนอื่น ๆ ได้เข้ามาครอบครองการทำประโยชน์ในที่ดินนั้น  ก็ถือว่าลูกคนอื่น ๆ  ได้ยึดถือทรัพย์สินอยู่ในฐานะเป็นผู้แทนผู้ครอบครองน้องคนสุดท้ายนั้น  หากทางลูกคนอื่น ๆ  มีเจตนาครอบครองเป็นเจ้าของให้ได้กรรมสิทธิ์ในที่ดินดังกล่าวโดยการครอบครองปรปักษ์  เพราะฉะนั้นลูกคนอื่น ๆ  จะต้องบอกกล่าวเปลี่ยนลักษณะแห่งการยึดถือแทนน้องคนสุดท้องนั้น  ไปยังน้องว่า "พวกตนไม่มีเจตนาที่จะยึดถือที่ดินดังกล่าวแทนน้องต่อไป หรือ ตนเองเป็นผู้ครอบครองโดยสุจริตอาศัยอำนาจใหม่อันได้จากบุคคลภายนอก  ตาม ป.พ.พ.มาตรา 1381  เพราะฉะนั้น  เมื่อลูกคนอื่น ๆ ได้  บอกกล่าวเปลี่ยนลักษณะแห่งการยึดถือแทนไปยังน้องแล้ว  และได้ครอบครองที่ดินนั้น  ติดต่อกันครบ 10 ปี  โดยความสงบเปิดเผยด้วยเจตนาเป็นเจ้าของ  ลูกคนอื่นย่อมได้กรรมสิทธิ์ในที่ดินนั้นโดยการครอบครองปรปักษ์ ตาม ป.พ.พ. มาตรา 1382
         อนึ่ง  ส่วนกรณีข้ออ้างที่ว่า  เป็นพี่น้องกันเลยปล่อยให้ทำประโยชน์ในที่ดินดังกล่าว  ย่อมเป็นเรื่องที่หากมีคดีร้องขอให้ศาลสั่งว่า  ลูกคนอื่น ๆ ได้กรรมสิทธิ์ในที่ดินโดยการครอบครองปรปักษ์  ทางฝ่ายน้องคนสุดท้องเจ้าของที่ดิน  ย่อมอาจยกขึ้นเป็นข้อต่อสู้คัดค้านคำร้องต่อศาลได้  ซึ่งศาลจะรับวินิจฉัยหรือไม่ก็ย่อมเป็นดุลยพินิจของศาลเอง
ตัวบทกฎหมายอ้างอิง
ประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์
มาตรา 1381 บุคคลใดยึดถือทรัพย์สินอยู่ในฐานะเป็นผู้แทนผู้ครอบครองบุคคลนั้นจะเปลี่ยนลักษณะแห่งการยึดถือได้ ก็แต่โดยบอกกล่าวไปยังผู้ครอบครองว่าไม่เจตนาจะยึดถือทรัพย์สินแทนผู้ครอบครองต่อไป หรือตนเองเป็นผู้ครอบครองโดยสุจริต อาศัยอำนาจใหม่อันได้จากบุคคลภายนอก
มาตรา 1382  บุคคลใดครอบครองทรัพย์สินของผู้อื่นไว้โดยความสงบและโดยเปิดเผยด้วยเจตนาเป็นเจ้าของ ถ้าเป็นอสังหาริมทรัพย์ได้ครอบครองติดต่อกันเป็นเวลาสิบปี ถ้าเป็นสังหาริมทรัพย์ได้ครอบครองติดต่อกันเป็นเวลาห้าปีไซร้ ท่านว่าบุคคลนั้นได้กรรมสิทธิ์

ขอขอบคุณข้อมูลจาก
http://www.decha.com/main/showTopic.php?id=5844